Diplomatik Sır: Bir Kadeh Şarap, Bir Cümle ve Değişen Kader

Yer: Çankaya, Bir Batı Ülkesi Büyükelçiliği
Yıl: 1990’ların Sonu (Soğuk Savaş sonrası taşların yerine oturduğu o sancılı dönem)
Garson Ali’nin Sessiz Dünyası
Ali, Ankara’nın gecekondu mahallelerinden birinde yetişmiş, dürüstlüğü ve çalışkanlığıyla Çankaya’daki meşhur büyükelçiliklerden birine "ekstracı garson" olarak girmişti.
Ali’nin en büyük yeteneği, masada yokmuş gibi davranabilmesiydi.
Görünmezdi; sadece boşları alır, kadehleri tazeler ve gölge gibi süzülürdü.

O Meşum Gece
O gece, büyükelçiliğin arka bahçesinde, sadece dört kişinin katıldığı çok özel bir akşam yemeği vardı.
Masada iki yabancı diplomat, bir enerji devi CEO’su ve o dönemin çok kritik bir yerli bürokratı oturuyordu.
Konu; Doğu Akdeniz ve Kafkasya enerji hatlarının Türkiye üzerinden mi, yoksa tamamen devre dışı bırakılarak mı geçeceğiydi.
Ali, masaya kırmızı şarap servis ederken diplomatın İngilizce olarak fısıldadığı o cümleyi duydu:
"The hub is a ghost project; we will bypass Anatolia by next spring." (Hub bir hayalet proje; önümüzdeki bahara kadar Anadolu’yu devre dışı bırakacağız.)
Bir Karar Anı
Ali, İngilizceyi mahalledeki kurslarda zar zor öğrenmişti ama "bypass" ve "ghost" kelimelerinin ne anlama geldiğini çok iyi biliyordu.
O an elindeki tepsi titredi.
Eğer Anadolu devre dışı kalırsa, bu sadece bir boru hattının geçmemesi değil, binlerce gencin işsiz kalması, Türkiye’nin stratejik olarak zayıflaması demekti.
Ali o gece eve gitmedi.
Kızılay’daki bir ankesörlü telefondan, sadece adını bildiği ama "devletin namusu" olduğuna inandığı eski bir öğretmeni aracılığıyla bir yerlere haber uçurdu.

Ve Sonuç...
O bahar, Anadolu devre dışı bırakılmadı.
Aksine, o güne kadar tıkanan görüşmeler mucizevi bir şekilde açıldı ve bugün övündüğümüz o dev enerji hatlarının temelleri atıldı.
Ali mi?
Ali hâlâ Ankara’da yaşıyor.
Büyükelçilikteki işinden "sakarlık" gerekçesiyle o geceden bir hafta sonra kovuldu.
Şimdi Ulus’ta mütevazı bir çay ocağı işletiyor.
Ona "Neden yaptın?" diye soran tek kişiye (öğretmenine) verdiği cevap Ankara’nın ruhudur:
"Hocam, biz bu şehrin tozunu yuttuk.
Masada devletin kaderini meze yapanlara seyirci kalacak olsak, Ankara bizi kusardı."
Başkent Bülten Stratejik Notu
Bu öykü, bize şunu gösteriyor:
Ankara’da strateji sadece masalarda yazılmaz; bazen bir garsonun vatan sevgisinde, bazen bir şoförün dikkatinde şekillenir.
Diplomatik Sır, görünmeyen kahramanların hikayesidir.