Her bayram yaklaştığında ya da pazar kahvaltılarında havada süzülen o meşhur cümle: "Nerede o eski bayramlar, nerede o eski günler..."
Bu serzeniş, sadece bizim kuşağımıza ya da coğrafyamıza ait bir sitem değil.
Antik Roma’da Çiçero da aynı şeyi söylüyordu, Sümer tabletlerinde de gençlerin yozlaştığından ve eski günlerin zarafetinden bahsediliyordu.
Peki, insanlık neden binlerce yıldır kolektif bir şekilde geçmişin hayali bir altın çağına aşık?
Zaman mı gerçekten kötüye gidiyor, yoksa beynimiz bize muazzam bir oyun mu oynuyor?
Gelin, bu kolektif illüzyonun arkasındaki psikolojik şifreleri çözelim.


